در گذشته، جمهوری اسلامی ایران بارها از قطع اینترنت به عنوان ابزاری برای سرکوب و سانسور مردم استفاده کرده است. «سیمکارتهای سفید در ایران نمونهای جالب از چگونگی استفاده این ابزار توسط رژیم است. سیمکارتهای سفید (سیمکارتهایی که با دسترسی نامحدود به اینترنت و بدون فیلتری) در گذشته عمدتا به افراد خاص، به ویژه مقامات دولتی، اعطا می شد تا امکان دسترسی به اینترنت را داشته باشند، حتی در زمانهایی که اینترنت برای اکثر مردم محدود یا قطع است.
کاربرانی با سیمکارت سفید از عدم محدودیتهای اینترنتی بهرمند هستند، بر خلاف سایر مردم عادی که به ویژه در طول اعتراضات از سانسور اینترنت رنج می برند. پدیده سیمکارت سفید، به ویژه پس از اعتراضات اخیر، آشکار شده است. استفاده از سیمکارتهای سفید در شبکههای اجتماعی بر جسته شده و کسانی که آنها در اختیار دارند دسترسی به اینترنت در زمان قطع مورد سوال قرار گرفتند و از آنها خواسته شد دلیل این دسترسی ویژه را توضیح دهد. این موضوع نشاندهنده شکاف طبقاتی در دسترسی به اینترنت و تبعیض در استفاده از آن است.
پس از حملات اخیر آمریکا و اسرائیل در تاریخ ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ میلادی، اینترنت در ایران به شدت محدود شده و دهها میلیون نفر به طور کامل از آن قطع شدند. این قطعی، با بیش از ۶۰ روز قطع کامل، طولانیترین قطعی اینترنت در تاریخ جمهوری اسلامی است.
طرح جدیدی، «اینترنت پرو» که اخیرا توسط شورای عالی امنیت ملی ایران تصویب شده است، به این معناست که افراد و نهادهای منتخب، در حالیکه بقیه مردم همچنان با محدودیتهای اینترنتی مواجه هستند، دوباره دسترسی به اینترنت پیدا می کنند. در ابتدا، این طرح برای کاربران کارت های تجاری اعمال می شود و سپس به بخش های تولید، صعنت و تجارت گسترش می یابد. شورای عالی امنیت ملی تاکید کرده است که این طرح به طور خاص برای کمک به کسبو کارهایی که به اینترنت نیاز دارند، طراحی شده است. اما در طول این قطع اینترنت میلیون ها شاگرد ایرانی برای یادگیری و درس خواندن، به دسترسی آزاد اینترنت وابسته اند. محدودیتهای اینترنتی، به ویژه برای این افراد، باعث مشکل شده است.
یک راه حل احتمالی برای سانسور اینترت در ایران است: با استفاده از فناوری «مستقیم به سلول» می تواند به گوشی های هوشمند معمولی اجازه دهد تا مستقیما به ماهواره ها متصل شوند. با این حال، این فناوری در حال حاضر برای اکثر مردم ایران در دسترس نیست.
